MOGWAI & KWOON LIVE @ BLOCK33

Τρεις παραγωγοί του Rockarolla φωτογραφίζουν, κυριολεκτικά και μεταφορικά, μια συναυλία που θα έπρεπε να μείνει στην ιστορία.

"Δύο ατμοσφαιρικά συγκροτήματα στο BLOCK33 είναι πάντα μία διπλή πρόκληση για ένα πολλά υποσχόμενο συναυλιακό βράδυ.
Από τις 20.30 άνοιξαν οι πόρτες και η προσέλευση του κόσμου ήταν συνεχώς αυξανόμενη ενώ έως τις 10.30 που εμφανιζόταν οι MOGWAI ο χώρος ήταν γεμάτος.
Στις 21.05 και για τα επόμενα 60 λεπτά οι KWOON επί σκηνής, μια μπάντα που επιλεκτικά είχα ακούσει τραγούδια της χωρίς να έχω ασχοληθεί ποτέ ιδιαίτερα μαζί της. 
Πραγματικά εντυπωσιάζομαι. 
Είναι καταπληκτικοί. Λιτοί και περιεκτικοί στη μουσική τους. Μουσικά θέματα που ξεκινούν από βελούδινες μελωδίες, και καταλήγουν με βαθμιαία “μουσική επιδείνωση” σε ηλεκτρικό παροξυσμό. 
Τρείς κιθάρες που καθοδηγούν τη μουσική ρότα της μπάντας, τα τύμπανα που μετατρέπουν μελωδικές στιγμές σε εκρήξεις συναισθημάτων και η φωνή του τραγουδιστή σχεδόν ψιθυριστή να επιπλέει στο μουσικό αυτό ηχόχρωμα.

SAMSARA BLUES EXPERIMENT LIVE -EIGHTBALL 15/1/2012

Πολλοί Rockarollers ήταν εκείνο το βράδυ στο σωστό μέρος!
Δύο εκ των οποίων μας μεταφέρουν τις εντυπώσεις τους.

ΜΕΡΟΣ Α

Κυριακή 15 Ιανουαρίου και η στιγμή που εδώ και καιρό περίμενα έφτασε. Μετά από μια συναυλία στις 13, στο Six Dogs της  Αθήνας ήρθε και η σειρά μας να παρακολουθήσουμε εδώ στο Eightball της Θεσσαλονίκης τους Samsara Blues Experiment σε έναν σαφώς μεγαλύτερο χώρο απ'ότι της Αθήνας (όπου και η συναυλία έγινε γρήγορα sold-out).
Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:00 και γύρω στις 21:30 το live αρχίζει με το πρόγραμμα να έχει ως εξής: Welcome Home, High Noon, Hogg και τέλος το μεγάλο όνομα της βραδυάς, τους Samsara Blues Experiment. Κάπου εδώ οφείλω να πώ πως είναι καλό να δίνονται ευκαιρίες σε νέα συγκροτήματα, ιδιαίτερα εγχώρια, να παρουσιάσουν τη δουλειά τους στο κοινό αλλά έχει και αυτό τα αρνητικά του απο την πλευρά του ακροατή και συγκεκριμένα, τρία συγκροτήματα support σημαίνει μεγάλη διάρκεια και κούραση που αυξάνεται καθώς φτάνουμε στο κυρίως πιάτο. Αλλά ας δούμε τι έκανε το κάθε συγκρότημα ξεχωριστά.
Διαβαστε ολο το αρθρο

Αποκλειστική συνέντευξη:

Λίγες μέρες πριν τις συναυλίες των Kwoon στο πλευρό των Mogwai σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αναζητήσαμε τον Sandy Lavallart των πρώτων, για μια κουβέντα περί post-rock και άλλων μουσικών ανησυχιών …

Λένα Λατινοπούλου: Την πρώτη φορά που ήρθατε στην Ελλάδα, παίξατε με τους Piano Magic, τώρα με τους Mogwai. Μεταξύ του post-rock των Mogwai κι αυτό των Piano Magic, που ακριβώς θα τοποθετούσες τη μουσική των Kwoon; Τα δύο αυτά γκρουπ είναι μεταξύ εκείνων που σας ώθησαν να παίξετε post-rock; Υπάρχουν γενικά κάποια σχήματα που σας έσπρωξαν προς αυτήν την κατεύθυνση;

Sandy Lavallart: Ο ήχος μας μοιάζει περισσότερο με τον ήχο των Mogwai, όταν γράφαμε τον πρώτο μας δίσκο ήμασταν πολύ επηρεασμένοι από αυτούς, είναι σπουδαίο για μας που θα μοιραστούμε τη σκηνή μαζί τους.
Λ. Λ.: Αλλά γκρουπ του χώρου που, κατά κάποιο τρόπο, σας καθοδήγησαν ή με τα οποία θα θέλατε να συνεργαστείτε?
S. L.: Οι Explosions in the Sky από το Τέξας, οι Ισλανδοί Sigur Rós, που επίσης μας επηρέασαν στην αρχή, ακόμη βέβαια τους αγαπάμε πολύ, οι Godspeed You! Black Emperor, οι Γιαπωνέζοι Mono, υπάρχουν πολλά, αυτά είναι τα αγαπημένα μας.
Λ. Λ.: Μερικοί λένε πως το post-rock έχει ήδη πεθάνει. Υποθέτω ότι δε συμφωνείς. Πως βλέπεις το μέλλον για το post-rock;
S. L.: Εξαρτάται από τη χώρα. Στην περιοδεία μας, έχει καμιά τρεις μήνες, παίξαμε στην Πολώνια, την Ρουμανία, το Βέλγιο, την Γερμανία, την Αγγλία, την Ιρλανδία, την Ελβετία, την Τσεχία και, βέβαια, την Γαλλία

Phoenix Catscratch: "Nectar & Wrinkles"

Εντός.... παγωμένα τοιχώματα, με παχνισμένες αναπνοές και αλαφιασμένα tempo.
Καλπάζοντας σαν τρένο με εκκωφαντικούς ηλεκτρικούς βρυχηθμούς θα
περάσουμε μέσα από το σκοτεινό σας δωμάτιο, το άλογο..

Ξεκίνημα ή τερματικός σταθμός του τραίνου για τον δρόμο προς την λύτρωση με το όνομα "Nectar and Wrinkles". Λύτρωση από τα πάθη, από τις σκέψεις, από τις αναμνήσεις. Λύτρωση από ό,τι μπορεί να βαρύνει τη ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου που δε σταματά να πλάθει τον εαυτό του προχωρώντας στη ζωή. Ο δρόμος προς την κάθαρση και τον ήλιο ανοίγεται μέσω ενός -απροσδιόριστης ταυτότητας- χορευτικού Χάους, μέσα από
προσωπικές αναμνήσεις που κινούνται σε post punk, no wave, minimal wave ή shoegaze ήχους, ώστε οι διαφορετικές διαδρομές πέντε ανθρώπων να συναντηθούν σε έναν Κοινό Τόπο.

"Το ποτάμι πίσω δε γυρίζει"
"ο Τσάρλι και το εργοστάσιο της σοκολάτας"
"ο Bob Marley είχε λίγα μαλλιά"
"η Vanessa May είναι γατάκι"
"εάν η Αλέκα παντρευόταν το Τζιμάκο"
"δε κάπνισα σχεδόν καθόλου"
"οξυγόνο!"..

Εάν οι Levellers επισκέπτονταν την Αμερική του στρατάρχη Ντάγκλας Μακάρθουρ θα είχαν εκτελεστεί στα 11 βήματα.
Οι Βρετανοί βάζουν τα γυαλιά στους μεγάλους αριστερούς διανοούμενους με τα αποτυχημένα πειράματα της κομμούνας και των ουτοπικών κοινωνιών, ακόμα κι αν έχασαν ένα μέλος στην πορεία.
Βλέπετε, εκεί έξω υπάρχουν πολλά συγκροτήματα τα οποία γλαφυρά περιγράφουν την υπέροχη συνύπαρξη των μελών, την ευημερία και την αλάνθαστη συνεργασία των.

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι Metallica πριν λίγα χρόνια καλωσόρισαν το νέο τους μέλος (Robert Trujillo) με 1 εκατομμύριο δολάρια μόνο και μόνο για να αποδείξουν τη σοβαρότητα και τη δέσμευση.