O Sandy Lavallart των Kwoon μιλά στον Rockarolla λίγες μέρες πριν την συναυλία τους

Αποκλειστική συνέντευξη:

Λίγες μέρες πριν τις συναυλίες των Kwoon στο πλευρό των Mogwai σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αναζητήσαμε τον Sandy Lavallart των πρώτων, για μια κουβέντα περί post-rock και άλλων μουσικών ανησυχιών …

Λένα Λατινοπούλου: Την πρώτη φορά που ήρθατε στην Ελλάδα, παίξατε με τους Piano Magic, τώρα με τους Mogwai. Μεταξύ του post-rock των Mogwai κι αυτό των Piano Magic, που ακριβώς θα τοποθετούσες τη μουσική των Kwoon; Τα δύο αυτά γκρουπ είναι μεταξύ εκείνων που σας ώθησαν να παίξετε post-rock; Υπάρχουν γενικά κάποια σχήματα που σας έσπρωξαν προς αυτήν την κατεύθυνση;

Sandy Lavallart: Ο ήχος μας μοιάζει περισσότερο με τον ήχο των Mogwai, όταν γράφαμε τον πρώτο μας δίσκο ήμασταν πολύ επηρεασμένοι από αυτούς, είναι σπουδαίο για μας που θα μοιραστούμε τη σκηνή μαζί τους.
Λ. Λ.: Αλλά γκρουπ του χώρου που, κατά κάποιο τρόπο, σας καθοδήγησαν ή με τα οποία θα θέλατε να συνεργαστείτε?
S. L.: Οι Explosions in the Sky από το Τέξας, οι Ισλανδοί Sigur Rós, που επίσης μας επηρέασαν στην αρχή, ακόμη βέβαια τους αγαπάμε πολύ, οι Godspeed You! Black Emperor, οι Γιαπωνέζοι Mono, υπάρχουν πολλά, αυτά είναι τα αγαπημένα μας.

Λ. Λ.: Μερικοί λένε πως το post-rock έχει ήδη πεθάνει. Υποθέτω ότι δε συμφωνείς. Πως βλέπεις το μέλλον για το post-rock;
S. L.: Εξαρτάται από τη χώρα. Στην περιοδεία μας, έχει καμιά τρεις μήνες, παίξαμε στην Πολώνια, την Ρουμανία, το Βέλγιο, την Γερμανία, την Αγγλία, την Ιρλανδία, την Ελβετία, την Τσεχία και, βέβαια, την Γαλλία

Παρατηρήσαμε ότι ανάλογα με τη χώρα ήταν μεγαλύτερο ή μικρότερο το κοινό,  λιγότερο ή περισσότερο πωρωμένο ή νέο. Το κοινό, στην Πολωνία και τη Ρωσία είναι πολύ νέο, εκεί ακούν πολύ post-rock.

Γενικά, πάντως, ναι, αυτή η μουσική είναι πολύ ιδιαίτερη, ίσως και να μην υπάρχει πολύ χώρος ή μέλλον για αυτήν. Τώρα, εμείς, όταν ακούμε τη μουσική μας, αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είμαστε 100% post-rock, έχουμε κι άλλες επιρροές πιο indie και pop-rock, επιρροές όπως από τη μουσική των Coldplay, ας πούμε… το νέο μας άλμπουμ είναι μια μίξη όλων αυτών… Για το μέλλον μας ως γκρουπ, δεν ξέρω αν θα είναι μακρύ, θα δούμε…

Λ. Λ.: Ναι όντως υπάρχει ξεκάθαρα μια εξέλιξη στους δίσκους σας… Μια που ανέφερες όλες αυτές τις χώρες, τραγουδάτε στα αγγλικά αν και είστε Γάλλοι, υπάρχει όμως κάτι που διαφοροποιεί το γαλλικό post-rock από το αμερικάνικο, το καναδέζικο, το βρετανικό; Πώς είναι η γαλλική σκηνή;

Λ. Λ.: Κι εγώ, θέλεις να προσθέσεις κάτι;
S. L.: Ναι! Περιμένω με ανυπομονησία να ξαναπαίξω στην Ελλάδα! Ελάτε! Θέλουμε πολύ να μπερδευτούμε μετά με το κοινό και να μιλήσουμε, να έρθουμε σε επαφή με τους ανθρώπους… Τα λέμε λοιπόν στην Ελλάδα, την Παρασκευή και το Σάββατο.

Η κουβέντα, με όλη τη σχετική μουσική υπόκρουση, όπως παρουσιάστηκε στον «Λίγο καπνό ακόμα” του Rockarolla Radio, εδώ: