ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ LEVELLERS!Tης Ρένας ΚαλπάκηΤους βρήκαμε στη Τσεχία κατά τη διάρκεια ηχογράφησης του νέου τους άλμπουμ. Χωμένοι στο στούντιο, κατάφερα να βγάλω έξω τον
Jeremy Cunningham και να μας δώσει τη δική τους οπτική για τις πολιτικές εξελίξεις στον κόσμο. Ανυπομονούν να δουν από κοντά τι ομοιότητες μπορεί να έχουν οι Βρετανοί εξεγερμένοι με τους Έλληνες! Και καταλήγει με την παρότρυνση να σκεφτόμαστε αναρχικά! Δηλαδή, ελεύθερα!...
- Ταξιδεύετε αρκετά αυτή την περίοδο για τις εμφανίσεις σας και βλέπετε πολλά πράγματα. Έχετε παρατηρήσει κάποια αλλαγή στην ψυχολογία ή τη συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντι στη μουσική, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης?
-Δεν έχω δει κάποια αλλαγή στη συμπεριφορά τους απέναντι στη μουσική, αλλά σίγουρα βλέπω περισσότερους ανθρώπους να θέλουν να βγουν στους δρόμους και να διαμαρτυρηθούν! Ειδικά στη Μ.Βρετανία συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό αυτό και είμαι λίγο έκπληκτος πώς αυτό δεν έχει επηρεάσει τη μουσική.
-Δεν μπορώ να μη σχολιάσω το όνομα του συγκροτήματος, μέσα σε όλα αυτά που συμβαίνουν λοιπόν. Το όνομα Levellers είχε αρχικά κάποια «πολιτική» έμπνευση ?
-Ναι, το όνομα προέρχεται από ένα κίνημα, κατά τη διάρκεια του Αγγλικού εμφυλίου πολέμου, το οποίο πολέμησε για τη Δημοκρατία ενάντια στο Βασιλιά. Ήταν το ριζοσπαστικό κομμάτι του New Model Army του Oliver Cromwell, το οποίο αποδείχτηκε πολύ ριζοσπαστικό και τελικά τα μέλη του εκτελέστηκαν. Μας άρεσε η ιδέα και ο ήχος του ονόματος . Βρήκαμε να μας αγγίζει η ιδέα ότι o λαός ύψωνε το ανάστημά του και μάχονταν για κάτι, και θεωρούμε ότι είναι σχετικό , σύγχρονο με όσα συμβαίνουν σήμερα.
-Ας πάμε 20 χρόνια πίσω όταν κυκλοφόρησε το άλμπουμ “Levelling the land”. Φανταζόσασταν τότε ότι θα είχε τόσο μεγάλη επιτυχία?
-Ξέραμε ότι είναι ένα καλό άλμπουμ, αλλά δε φανταζόμασταν πόσο μεγάλο θα γινόταν, αφού ήμασταν ένα underground συγκρότημα. Δεν είχαμε μεγάλα σχέδια ότι θα κάνουμε τεράστια επιτυχία, απλά συναίβει ο κόσμος να έρχεται για να μας δει να παίζουμε και να αγοράζει τους δίσκους μας. Ήταν υπέροχο, ποτέ δεν το είχαμε αυτό πριν.
- Έτσι λοιπόν, είστε ένα από τα καλύτερα παραδείγματα συγκροτήματος που σημείωσε μεγάλη επιτυχία- και εμπορική, χωρίς να είναι ποτέ «το αγαπημένο» των ΜΜΕ!
(γέλια) -Ναι, σίγουρα όχι οι αγαπημένοι των ραδιοφώνων! Δεν ξέρω πώς έγινε αυτό, δεν ενδιαφερόμασταν ποτέ για τα ΜΜΕ και τις μεγάλες πωλήσεις ούτε είχαμε μπει σε ένα κανάλι mainstream εμφανίσεων. Κάποια στιγμή , βρεθήκαμε να παίζουμε σε mainstream ΜΜΕ κι άρχισε να μας ακολουθεί το κοινό τους .
-Πιστεύεις ότι σήμερα με την παγκοσμιοποίηση που προσφέρει το διαδίκτυο, ο ρόλος των MME έχει εξασθενίσει, όσο αφορά στη μουσική βιομηχανία?
-Ναι, το πιστεύω ειδικά με το ίντερνετ και την ελεύθερη πρόσβαση που προσφέρει, ο ρόλος των ΜΜΕ έχει εξασθενήσει, αλλά εξακολουθεί να είναι δυνατός. Κι εμείς ασχολούμαστε πολύ με το ίντερνετ και τις βάσεις δεδομένων κι έχουμε τις δισκογραφικές να έρχονται πλέον σ’εμάς με τις διόδους επικοινωνίας που έχουμε ανοίξει.
- Στη δεκαετία του ’90 το συγκρότημα λειτουργούσε με μία κομμουνιστική προσέγγιση σχετικά με τα οικονομικά θέματα. Μίλησέ μας γι’αυτή την εμπειρία.
-Ακόμη λειτουργούμε το ίδιο! Όλοι πληρωνόμαστε το ίδιο και κανένας δε διαμαρτύρεται! Είναι τόσο απλό. Και νομίζω ότι γενικά οι κοινωνίες κατά κάποιο τρόπο βαδίζουν προς αυτή την κατεύθυνση. Το 1% του πληθυσμού της γης κατέχει το άλλο 90%, δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό. Πρέπει να υπάρξει μία εξισορρόπηση.
-Η ιστορία του Glastonbury Festival έχει γράψει ότι είχατε το συγκλονιστικότερο headline act το 1994. Αυτή η εμφάνιση ήταν καθοριστική για την καριέρα σας?
-Ναι, πιστεύω πως ήταν. Ήταν ένα σπουδαίο φεστιβάλ και κάναμε μια πολύ καλή εμφάνιση, οπότε σίγουρα ήταν καθοριστικής σημασίας. Ελπίζω να έχουμε κι άλλες καλές στιγμές στο μέλλον!
-Πες μας μερικά λόγια και για το δικό σας project, το “Beautiful Day Festival”.
-Είναι ένα μικρό φεστιβάλ όπου όλοι μπορούν να νιώθουν άνετα, δεν υπάρχουν μεγάλοι χορηγοί , έρχονται ν’ακούσουν μουσική από κάποια συγκροτήματα, γνωρίζουν ενδιαφέροντες ανθρώπους . Βλέπουν κάποια πράματα που δεν έχουν δει ξανά, σαν τα φεστιβάλ που πηγαίναμε όταν ήμαστε νεότεροι, με όλα τα «φρικιά» και το «χάος»! Χάος με περιοχή για παιδιά! (γέλια)
-“There’s only one way of life and that’s your own”! Αυτοί οι στίχοι και το τραγούδι γενικότερα έχουν γίνει μότο για μένα- και πολλούς ακόμη. Σε παρακαλώ, μπορείς να μου πεις κάτι να με κάνει να το πιστεύω ακόμη, μια και είμαι Ελληνίδα?
-Α, σ’ευχαριστώ! Τώρα από αυτά που ακούμε και βλέπουμε, πιστεύουμε κάνετε το σωστό βγαίνοντας στους δρόμους για να διαμαρτυρηθείτε. Νομίζω ότι αυτό είναι το σωστό, οπότε καλή σας τύχη!
- Επίσης, ασχολείστε με διάφορες οικολογικές οργανώσεις και ΜΚΟς με ένα αρκετά αναρχικό τρόπο- όπως το “Rolling Anarchy”. Μπορείς να περιγράψεις τη θεωρία σας?
-Η φιλοσοφία μας είναι αρκετά απλή, όλα καταλήγουν στο να σκέφτεσαι για το εαυτό σου! Να μην εμπιστεύεσαι κανένα. Αν σκέφτεσαι ελεύθερα, είναι αναρχικό από μόνο του!
-Λοιπόν, τι πρόκειται να δούμε στις εμφανίσεις σας στην Ελλάδα?
-Θα παίξουμε κάποια καινούρια πράματα από αυτά που ηχογραφούμε στο στούντιο. Θα περάσουμε σε κάποια αγαπημένα τραγούδια, με τις συνήθεις δυναμικές εκτελέσεις μας και αρκετά χοροπηδήμα