rockarolla-radio-logo
listen-live

                       .

{fcomment}

Skysent Lu – Two Seconds Late

2 seconds late coverSkysent Lu – Two Seconds Late

Δεν κρύβω ότι είναι η πρώτη φορά που γράφω για ελληνικό σχήμα, και μάλιστα κάτι που μάλλον είναι λίγο έξω από τα νερά μου.
Ποτέ δεν είναι αργά όμως να ανακαλύψει κανείς κάτι καινούριο, οπότε υπέκυψα στην πρόταση του αγαπητού μου Κώστα Πετρίδη που μου είπε να ρίξω μια «αυτιά» και να γράψω μετά και πέντε κουβέντες.
Τον δίσκο διατρέχει ένα διάχυτο 70s συναίσθημα, τόσο στον τρόπο σύνθεσης όσο και στον τρόπο παιξίματος, αλλά μην πηγαίνει ο νους μας κατευθείαν στους σκληρότερους/ βαρύτερους (μουσικά) εκπροσώπους της προαναφερθείσας δεκαετίας.
Απλά κομμάτια, με riffs και μελωδίες που μου ηχούν ευχάριστα καθώς οδηγώ στην περιφερειακή/ παραλιακή, και ένας καλός τραγουδιστής χωρίς να είναι υπερβολικός. Λίγο groovy, λίγο heavy, λίγο alternative, λίγο stoner σε σημεία (βλ. «Loneliness of my Heart»), ωραίες μπασογραμμές και riffs, λίγο απ’ όλα. Σεβαστό και με προοπτική.
Εκεί δε, που πάει να γίνει ακόμα πιο ενδιαφέρον το πράγμα είναι στο εννιάλεπτο «Into The Night» όπου ξεκινούν ακουστικά για να καταλήξουν σε ωραία ανάπτυξη/ ξέσπασμα (κάτι σαν Black Sabbath με Metallica ίσως, ενώ στο δεύτερο σπάσιμο του κομματιού μου ήρθαν στο μυαλό ανεπαίσθητα και οι Tool…Όσο βρήκαν κάποιοι επιρροές από King Diamond εδώ πέρα, άλλο τόσο βρήκα εγώ νερό στη Σαχάρα…), ενώ μου άρεσε και το μπαλλαντοειδές «Few Moments» με τα ωραία του leads.


Ωραία όλα αυτά, με μία μόνο ένσταση: ενώ υπάρχουν ιδέες που στέκονται και έχουν πολύ ενδιαφέρον, η παραγωγή κάνει το δίσκο να ακούγεται αδύναμος. Πιστεύω πως θα χρειαζόταν περισσότερος όγκος και βαρύτητα ώστε να αναδειχθούν όλα αυτά τα ωραία που οι Skysent Lu παρουσιάζουν στο ντεμπούτο τους. Δεν θεώρησα ποτέ τον εαυτό μου ειδικό στο πώς θα πρέπει να ηχεί ένα συγκρότημα (αλλιώς θα ήμουν παραγωγός), αλλά μου δίνεται η εντύπωση πως είναι μια μπάντα που απευθύνεται περισσότερο σε κοινό που δεν έχει και τόση σχέση με αυτά που οι ίδιοι ακούνε σπίτι τους. Κάτι σαν οι AC/DC να βγάζουν μουσική για το Γκάζι ή στο Σκορπιό, ξέρω γω; Κάτι πάντως δεν μου κολλάει. Προσωπική μου άποψη πάντα, έτσι; Ιδέες υπάρχουν (βλ. «Punishment»). Δεμένοι και προβαρισμένοι είναι.Και ασφαλώς υπάρχει και η δυνατότητα μιας δυνατής και καλής παραγωγής.
Το μόνο που μένει είναι να μπούνε όλα αυτά σε σειρά. Και λίγος παραπάνω τσαμπουκάς στο παίξιμο. Μέχρι τότε… αναμένω.

6/10 – Απόστολος Τζώτζης

FACEBOOK

TWITTER

Twitter