rockarolla-radio-logo
listen-live

                       .

Pale Divine – Painted Windows

Pale Divine – Painted Windows Black (Shadow Kingdom Records, 2012)
Παρουσίαση από τον Απόστολο Τζώτζη
Λοιπόν, υπάρχει μέσα μου μια βαθιά πεποίθηση ότι στη σκληρή μουσική, οι τριάδες είναι εγγύηση. Μια πεποίθηση που επιβεβαιώνεται για πολλοστή φορά καθώς ακούω επαναλαμβανόμενα τον καινούριο δίσκο των Pale Divine, “Painted Windows Black” (χαρούμενο και μελιστάλαχτο, έτσι όπως μας αρέσει…). Ωραίο πράγμα, εκεί που κάθεσαι και «ψαρεύεις» διάφορα καλούδια, να σου τυχαίνει ένας δίσκος σαν κι αυτόν.


Epic Doom Metal, κυρίες και κύριοι. Αυτό καταθέτουν για ακόμα μία φορά οι Pale Divine, με τον πλέον επιτυχημένο τρόπο: βαρέων βαρών riffs, leads δουλεμένα (μου έφεραν μέχρι και τους θεούς Pagan Altar στο μυαλό, χωρίς φυσικά να σημαίνει ότι συγκρίνονται με τους τελευταίους, αλλά υπάρχουν κάποιες παράλληλες που άξιζε τον κόπο να επισημανθούν), γλυκόπικρα πλην αισθαντικά και σίγουρα όχι κλαψομούνικα, μπάσο απ’ την άβυσσο και φυσικά, ένας Greg Diener που ακούγεται κάτι παραπάνω από πειστικός στην εκφορά των μαύρων στίχων του.


Ο δίσκος ξεκινάει με ένα τρομερό ορχηστρικό των εξήμισι λεπτών (“Nocturne Dementia”)  που σε γραπώνει απ’ τον αυχένα και δεν σε αφήνει να σηκώσεις κεφάλι, ενώ το “The Prophet” που ακολουθεί κατά πόδας τοποθετεί τον ακροατή στο κέντρο του ολέθρου. Και καλοκαίριασε κιόλας… Δε βαριέσαι, κάθομαι και χτυπιέμαι μόνος μου στο δωμάτιό μου ως αυτιστικός, ταλαιπώρια και μιζέρια – άσε τους νεοέλληνες να χαριεντίζονται στην παραλιακή. Οι Pale Divine εκτοξεύουν ανηλεώς πράσινη γλίτσα στα δύσμοιρα αυτιά μας. Πόσο χαίρομαι που το doom, χρόνια αγαπημένο παρακλάδι του heavy metal μας, έχει ακόμα πράγματα να πει. Το “Angel of Mercy” μόνο ως ειρωνικό θα μπορούσα να το εκλάβω, διότι στα εννιά (9) λεπτά του κυριαρχούνε ισόποσα σκοτάδι και μαυρίλα με τρόπο τόσο ελκυστικό, ώστε να μη θέλεις να δραπευτεύσεις προς το όποιο φως… Μπάσο – ραχοκοκκαλιά που λειτουργεί ως το τέλειο χαλί για να αναπτυχθούν τα leads, με έναν Diener που ουρλιάζει “Angel of mercy, vision in white, she holds the key to eternal light”… Πίκρα. Όσο για τα υπόλοιπα; Μην περιμένετε να καλυτερέψουνε τα πράγματα, αντιθέτως, στα “End of Days” , “Black Coven” (παράλληλες με το “White Coffin” από τη δισκάρα “Destroyers of the Faith” των χιλιανών θεών Procession), χειροτερεύουν αισθητά, ώστε η πένθιμη αυλαία να κλείσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο με τα φονικά “The Desolate” (έντεκα λεπτά καταδίκης), “Shadow Soul (The Awakening)” και το ομώνυμο του δίσκου. Μην ψάχνετε για χαρούμενα, radio friendly hits εδώ. Καθώς θα βραδιάζει, βάζετε το βινύλιο (ναι, σε βινύλιο) στο πικάπ, βάλτε ένα ποτήρι κόκκινο ξηρό, ανάψτε τα κεριά, φορέστε ανάποδους σταυρούς και πάμε να συμμετάσχουμε όλοι μαζί στον ξέφρενο χορό των μαγισσών. Pale Divine. Αυστηρώς απευθυνόμενοι σε λίγους και καταραμένους. Κάπου ανάμεσα στους Argus του “Boldly Stride the Doomed” και τους προαναφερθέντες Procession, διεκδικούν περίτρανα τη δική τους θέση στο νεκροταφείο. Ουαί τοις χαρουμένοις…

8/10 – Απόστολος Τζώτζης

FACEBOOK

Twitter

OTHER PROFILES

myspace

e-radio
 
greekradios