rockarolla-radio-logo
listen-live

                       .

Sacred Blood – Alexandros (Pitch Black Records, 2012)


Sacred Blood – Alexandros (Pitch Black Records, 2012)
Την είχα υποσχεθεί στον Πολυδεύκη αυτήν την κριτική και την άργησα αρκετά (καλοκαίρι συνδυασμένο με τη φυσική ροπή μου στη νωχέλεια – στο τέλος τον βλέπω να με κυνηγάει με το τσεκούρι, χεχε).Μετά από αλλεπάλληλες ακροάσεις του δίσκου είναι αδύνατον να αγνοήσεις το τρομερό στήσιμο που έχει γίνει σε όλα τα επίπεδα.
Παραγωγή, layout, εξώφυλλο (αν κι έχω ενστάσεις ως προς το συνδυασμό σχεδίου και φωτογραφίας, ωστόσο το μήνυμα είναι περιεκτικότατο και δηλωτικό του μουσικού και στιχουργικού ύφους του δίσκου).
Alexandros, λοιπόν.

Share


Τέσσερα χρόνια μετά το ντεμπούτο “The Battle of Thermopylae: The Chronicle”, οι Sacred Blood επιστρέφουν δυναμικά και φιλόδοξα με έναν ακόμα concept δίσκο, επιλέγοντας αυτή τη φορά να ασχοληθούν με την εκστρατεία του Αλεξάνδρου Γ’ του Μακεδόνος, γνωστού και ως Μεγάλου Αλεξάνδρου, στα βάθη της Περσίας.Τι γίνεται στο συνθετικό τομέα, που ενδιαφέρει περισσότερο τον πιθανό ακροατή; Πολλά, διάφορα και ενδιαφέροντα!
Τα ηχοχρώματα του δίσκου ποικίλλουν, από αρχαιοελληνικές και ανατολίτικες μελωδίες (βλ. την εισαγωγή με απαγγελία “The Warrior’s Scion” που τοποθετεί τον ακροατή για τα καλά στην αρχή της ιστορίας – ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει και στις ιστορικές σημειώσεις που συνοδεύουνε κάθε τραγούδι στο βιβλιαράκι του δίσκου, οι οποίες και σωστές ιστορικά είναι και περιεκτικές), μέχρι και καθαρά folk περάσματα στο “New God Rising (At the Oracle of Siwa)”, ένα υπέροχο μυσταγωγικό ορχηστρικό μέρος (τρομερή και η δουλειά που έκανε η Hildr Valkyrie στα γυναικεία φωνητικά μέρη σε όσα κομμάτια συμμετέχει – βλ. και το επόμενο “Before The Gates of Ishtar” και τον επικό μυστικισμό του – μέχρι και πίπιζα ακούγεται) που παραπέμπει και σε άλλα συγκροτήματα (Folkearth, Athlos) όπου ο Αργύρης είτε έχει συμμετάσχει είτε υπήρξε βασικός συνθέτης. Φυσικά, τα πολεμικά μέρη (“The Bold Prince of Macedonia” – ένα επιβλητικό εναρκτήριο λάκτισμα με μελωδία που καρφώνεται στο μυαλό σου, “Marching to War”, “Ride Through the Achaemenid Empire” – με εκείνη την απίστευτη γέφυρα στη μέση του και καπάκι τη μνημειώδη μπασογραμμή που ακολουθεί θυμίζοντας τα ένδοξα δάχτυλα του Jens Becker, γυρίστηκε και σε βιντεοκλίπ, “Battlefield Aenaon”) τιμούν και με το παραπάνω την επική χεβιμεταλλική παράδοση ανάγοντας τις επιρροές είτε στους Manowar – κυρίως στον πομπώδη και φιλότιμο τρόπο που ο τραγουδιστής Επειός ερμηνεύει, είτε στους Running Wild, τους Accept (το main riff του “Death Behind The Walls” μου θύμισε ιδιαίτερα τους θεούς με τις διπλές flying V, χώρια τα leads και solos του που σκοτώνουνε) και στο γερμανικό (καλό) power γενικότερα – εκτιμώ πως στους Sacred Blood οι επιρροές είναι σχεδόν καθαρά ευρωπαϊκές σε όλα τα επίπεδα. Γεγονός είναι ότι οι κιθάρες και τα κομμάτια είναι δουλεμένα μέχρι αηδίας – εκείνο το “The Battle of Granicus” τουλάχιστον, μετά την τελική μίξη ανέβηκε επίπεδο, χεχε! Τα ορχηστρικά – soundtrack μέρη παρεμβάλλονται σε καίριες στιγμές προσφέροντας την ανάπαυλα από την πολεμική ένταση που διαπνέει όλο το δίσκο (κάθε φορά που ακούω το “The Apotheosis of Alexander” ανατριχιάζω, λίγα ορχηστρικά σε κλασικό στυλ στάθηκαν αντάξια να συνοδεύσουνε σκηνές μεγάλων μαχών στο σινεμά), ενώ το καθένα εξ’ αυτών στέκεται και από μόνο του σαν σύνθεση, αυτούσιο και ολοκληρωμένο. Επιπλέον, εδώ βάζουνε το χεράκι τους μερικά από τα καλύτερα ονόματα της σκηνής (η Hildr Valkyrie που  αναφέρθηκε παραπάνω, ο Βαγγέλης Γιαλαμάς των Fragile Vastness που παίζει το μπάσο, βοηθάει στα πλήκτρα και στις κιθάρες, ενώ έχει κάνει και την παραγωγή, και ο Μιχάλης Γαλιάτσος, πάλαι ποτέ μέλος των Nightfall, μεταξύ άλλων)

 

Όλα αυτά είναι κάτι παραπάνω από ωραία. Μόνη μου ένσταση ο τραγουδιστής όπου σε σημεία ακούγεται υπερβολικός, και το εξώφυλλο που ανέφερα πιο πάνω. Ίσως θα ήταν ακόμα καλύτερα αν οι Sacred Blood ηχογραφούσανε ακολουθώντας πιο straight heavy metal φόρμες, παίζοντας καθαρά και μόνο heavy metal, «χωρίς πολλά φρου φρου κι αρώματα» (θα μπορούσε κάποιος να πει). Ωστόσο, όταν ένας μουσικός έχει όραμα και άποψη, κυρίως το θάρρος, στους πολιτικά ορθούς καιρούς μας, να τα καταθέσει με αυτόν τον τρόπο, καταβάλλοντας κόπο, μεράκι και αρκετή δουλειά, οφείλουμε να το σεβαστούμε. Προσωπικά το απόλαυσα. Έχει κομματάρες, δυναμικές, κυλάει όμορφα, και το σημαντικότερο: ταξιδεύει με ηχοχρώματα και εικόνες εποχών μακρινών από τη δική μας, τον ακροατή που θα του δώσει το χρόνο που του αξίζει. Κανονικά θα έβαζα χαμηλότερο βαθμό, αλλά προκρίνεται γιατί με κέρδισε σταδιακά και με κάθε ακρόαση. Προτείνεται!
Zephyrus – 8/10

FACEBOOK

Twitter

OTHER PROFILES

myspace

e-radio
 
greekradios