rockarolla-radio-logo
listen-live

                       .

David Bowie- The next Day (2013) ISO Records

Δισκοκριτική,σκέψεις και πολλά άλλα με αφορμή την κυκλοφορία ενός από τους δίσκους της χρονιάς..
του Κώστα Παπαδάκη



O νέος  δίσκος του David Bowie με τον τίτλο “The Next Day” κυκλοφόρησε στις 8 Μαρτίου 2013.
Στην παραγωγή ο γνωστός Tony Visconti, συνδημιουργός του Bowie από την εποχή του Space Oddity όντας ο παραγωγός ήχου(1969). Ο ήχος, συνδιασμός εκείνης της πρώιμης περιόδου αλλά ταυτόχρονα σύγχρονος, να συνεχίζει από εκεί που σταματάνε τα albums της νεώτερης περιόδου, με στοιχεία που θυμίζουν Outside, Heathen, Reality.  Το αποτέλεσμα είναι απολύτως μαγευτικό. Ο Bowie τόλμησε να δημιουργήσει ένα πνευματικό και συναισθηματικά φορτισμένο άλμπουμ, με πολλαπλή θεματολογία στα τραγούδια του,  γράφοντας με βάση κυρίως τα προσωπικά του βιώματα.


Καταρχήν είναι αδύνατο να διανοηθεί κάποιος ότι είναι αρκετά ικανός ώστε να κρίνει το έργο ενός τέτοιου καλλιτέχνη. Έχοντας τη θέληση βέβαια να αναλυθεί ο δίσκος, θα γίνει μια σύνοψη των χαρακτηριστικών του και μεταφορά στον αναγνώστη.

Και τα 14 τραγούδια του δίσκου είναι μικρά σε χρονική διάρκεια και θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα ανεξάρτητο single το καθένα, εναλλάσσοντας πολλά διαφορετικά είδη μουσικής και ρυθμούς μελωδιών με την χαρακτηριστική χροιά της φωνής του Bowie να συμπληρώνει αυτές τις εκρήξεις του μελωδικού του ταξιδιού. Όλο το άλμπουμ μουσικά, έχει εκείνα τα στοιχεία του κλασικού και αρχέγονου ροκ, με τα τύμπανα να είναι αρκετά μπροστά, μπάσο το οποίο παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και δεν γεμίζει απλώς τις κιθάρες οι οποίες έχουν riffs και μελωδίες που σου καρφώνονται στο μυαλό για ώρες μετά την ακρόαση. Σε όλα αυτά προστίθενται πλήκτρα καθώς και μοναδικά samples για να δημιουργήσουν την ανεπανάληπτη ατμόσφαιρα του δίσκου. Το pop feeling είναι διάχυτο θυμίζοντας τις χρυσές εποχές της μέσης περιόδου της καριέρας του, των δεκαετιών του ’70 και του ’80 με πινελιές ακόμα και dark wave περασμάτων, επιρροές acid jazz και ισχυρές drum ‘n bass jazz fusion εκρήξεις. Το άλμπουμ από την αρχή μέχρι το τέλος αποτελεί απόδειξη ότι όσα χρόνια κι αν περάσουν, ένας καλλιτέχνης μπορεί να δημιουργήσει κάτι το εκπληκτικό, το οποίο θα ακτινοβολεί με την άξια του για τις επόμενες δεκαετίες.
O δίσκος ξεκινάει με το ομώνυμο κομμάτι “The Next Day” στο οποίο ο Bowie ως τύραννος του μεσαίωνα βροντοφωνάζει ότι «είμαι εδώ,  δεν πεθαίνω» και συνεχίζει με ένα blues rock κομμάτι το “Dirty Boys”.  Το επόμενο κομμάτι είναι το εκπληκτικό “Stars (Are Out Tonight)” μεταφέροντας τα προαναφερθέντα προσωπικά του βιώματα και πιστεύω. Στη συνέχεια το “Love Is Lost” με την ασταμάτητα εκστατική μελωδία στο μπάσο. Συνεχίζει με το 1ο σιγκλ “Where Are We Now” και το “Valentine’s Day” με αναφορά στην οπλοκατοχή στα σχολεία. Στο “If  You Can See Me” μας μεταφέρει μουσικά στα τέλη της δεκαετίας του ’90 με IDM/ Jungle και ψυχεδελικό Rock/Pop. To “I’d Rather Be High” αναλύει την κατάσταση στην οποία εμπλέκονται άνθρωποι οι οποίοι υποχρεωτικά πρέπει να στρατολογηθούν και να πολεμήσουν χωρίς την επιθυμία τους. Το “Boss Of Me” να θυμίζει Bowie από τα μέσα δεκαετίας ’80 - ακόμα και την ταινία “Labyrinth”. Στη συνέχεια το (ala Tom Waits) κομμάτι “Dancing Out In Space” να μας ευθυμεί. Η δεκαετία του ’60 επανέρχεται μουσικά/θεματολογικά με το “How Does the Grass Grow” και έπειτα επιστρέφουμε στο άδικα υποτιμημένο στυλ μουσικής του των αρχών της δεκαετίας του ’90 το οποίο εκτιμήθηκε χρόνια αργότερα, με το "(You Will) Set the World on Fire". Προσγειωνόμαστε καθώς μπαίνουμε στο προτελευταίο λυπηρό κομμάτι “You Feel So Lonely You Could Die" και ο δίσκος τελειώνει με το ψυχεδελικό “Heat” και τον Bowie να δηλώνει...”I don’t know who I am”…
Στην ειδική έκδοση βινυλίου έχουν συμπεριληφθεί και άλλα τρία κομμάτια “So She” σε 60s pop μελωδίες, το instrumental “Plan”, το οποίο είναι και η εισαγωγή στο βίντεο κλιπ “The Stars (Are Out Tonight)”, και το αρμονικό κλείσιμο με τα δυνατά drums στο “I'll Take You There”. Και τα τρία δεν μειoνεκτούν σε τίποτα από τα αυτά της κανονικής έκδοσης! Λέγεται ότι κόπηκαν περίπου στα 30 κομμάτια από αυτόν τον δίσκο, οπότε να περιμένουμε, προφανώς πολύ σύντομα, μια νέα κυκλοφορία; Ο Bowie έχει δηλώσει “ότι δε θα βγει σε περιοδεία για τον συγκεκριμένο δίσκο”.
Προσωπικά δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που άκουγα έναν δίσκο καθημερινά επί ενάμιση μήνα από την ημερομηνία κυκλοφορίας του. Πολλές φορές παραπάνω από μια φορά την ημέρα. Όταν εν τέλει σταμάτησα να τον ακούω σε καθημερινή βάση, οι μελωδίες πολλές φορές ξεχύνονταν από μόνες και έφτιαχναν το δικό τους soundtrack μέσα στο μυαλό μου. Ένας άψογος, ταξιδιάρικος, μαγευτικός δίσκος από έναν εκπληκτικό καλλιτέχνη.
βαθμολογία : 10/10

Songs:
(στίχοι & μουσική: David Bowie )
  
1.    "The Next Day"                     
2.    "Dirty Boys"                         
3.    "The Stars (Are Out Tonight)"               
4.    "Love Is Lost"                
5.    "Where Are We Now?"                     
6.    "Valentine's Day"                     
7.    "If You Can See Me"                    
8.    "I'd Rather Be High"                     
9.    "Boss of Me" (Bowie, Gerry Leonard)           
10.    "Dancing Out in Space"                
11.    "How Does the Grass Grow?" (Bowie, Jerry Lordan)  
12.    "(You Will) Set the World on Fire"           
13.    "You Feel So Lonely You Could Die"         
14.    "Heat"            



παρουσίαση singles

 

 

"Where are we now"



Μία ολόκληρη δεκαετία είχε να κυκλοφορήσει νέο άλμπουμ και εσκεμμένα χωρίς καμιά ενημέρωση ο Bowie επέστρεψε ξαφνικά. Με την αθόρυβη επιστροφή του προκάλεσε πάταγο αναρτώντας το νέο του single/video clip στο youtube την ημέρα των 66ων γενεθλίων του, παρουσιάζοντάς μας μια αργόσυρτη, θλιμμένη και γκρίζα οπτικοακουστική δημιουργία προκαλώντας έτσι ένα πρώτο μαγικό ταρακούνημα της μουσικής σκηνής, προϊδεάζοντάς μας για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει τους ερχόμενους μήνες. Ενώ όλοι είχαν πιστέψει ότι είχε αποσυρθεί από τα μουσικά δρώμενα, αφού είχε σταματήσει και τις μουσικές εμφανίσεις από το 2006, εντελώς αναπάντεχα επιστρέφει και αναρωτιέται “Where Are We Now”, και μας ταξιδεύει μες σε ένα μελαγχολικό μεν - γοητευτικό δε,  Βερολίνο. Το single κατευθείαν εκτοξεύεται στο Top Ten πολλών χωρών συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας (Νο 9).


•    “The Stars (Are Out Tonight)”





Πιο χαρακτηριστική στιγμή του δίσκου είναι το 2ο σινγκλ “The Stars (Are Out Tonight)” (25 Φεβρουαρίου 2013) εκεί όπου για μια ακόμα φορά μέσα από μια ταινία-βίντεοκλιπ και πρωταγωνιστή τον ίδιο μεταφερόμαστε στο κόσμο των διασημοτήτων και με άμεσο τρόπο ζούμε και εμείς το πόσο ασφυκτικά περιορισμένοι μπορούν ανά πάσα στιγμή να νιώσουν, προσθέτοντας επίσης και μια μεταφυσική πινελιά. Συμπρωταγωνιστρία είναι η γνωστή Βρετανίδα ηθοποιός Tilda Swinton, τα μοντέλα Andrej Pejic και Saskia de Brauw, ενώ το μοντέλο Iselin Steiro από την Νορβηγία υποδύεται έναν «άλλο Bowie».

 

•    “The Next Day”





Το 3ο single/μουσικό βίντεο με τον τίτλο “The Next Day” από την στιγμή που ανέβηκε στις 8 Μαΐου 2013 στο youtube δημιούργησε μια διαμάχη λόγω της χλευαστικής αντίληψής  του περί χριστιανισμού και θεωρήθηκε από πολλούς πιστούς βλασφημία.  Το youtube το κατέβασε μόλις δυο ώρες μετά λόγω των παραπόνων που δέχτηκε. Θεωρήθηκε ότι παραβίαζε τους όρους της ιστοσελίδας, ωστόσο  λίγο αργότερα το επανέφερε με κάποιους περιορισμούς στην ηλικία των χρηστών, δηλώνοντας “λόγω του τεράστιου όγκου βίντεο στην ιστοσελίδα μας, το βίντεο αφαιρέθηκε λανθασμένα. Όταν έχουμε κάνει κάποιο τέτοιο λάθος, προσπαθούμε να το διορθώσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται”. Στο video clip πρωταγωνιστής είναι ο ίδιος ο Bowie ο οποίος εμφανίζεται να υποκρίνεται ένα χαρακτήρα σαν τον Ιησού. Συμπρωταγωνιστούν οι γνωστοί ηθοποιοί Gary Oldman (ιερέας) και Marion Cotillard (πόρνη) και η πλοκή εκτυλίσσεται μες σε ένα μπαρ το Decameron.


•    “Valentine’s Day”



Πιο πρόσφατη κυκλοφορία single από το δίσκο είναι το “Valentine’s Day” (24 Αυγούστου 2013) φτάνοντας στο top 40 του Ηνωμένου Βασιλείου και είναι το δεύτερο πιο επιτυχημένο του δίσκου. Αυτή τη φορά ο David Bowie προτίμησε να μην προκαλέσει, διαλέγει το ήρεμο περιβάλλον μιας άδειας αποθήκης στο οποίο εξελίσσεται το βίντεο κλιπ μόνο με τον ίδιο, ωστόσο είναι ξεκάθαρο ότι ο Bowie περνάει και οπτικά μηνύματα ενάντια στην κατοχή και χρήση όπλων.

"we want more..."

Το ήξερες ότι:


•    Άλλαξε το όνομά του σε Bowie για να μην τον συγχέουν με τον Davy Jones (των Monkees).
•    Το 1990 η δισκογραφική του εταιρεία αποφάσισε να δώσει τη δυνατότητα στους οπαδούς του να ψηφίζουν - χρεώνοντάς τους - μέσω τηλεφώνου, ποια κομμάτια να παίξει κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας περιοδείας του. Το “The Laughing Gnome” ήταν το πιο δημοφιλές αλλά αντιδρώντας ο David Bowie, δεν το έπαιξε.
•    Το πρώτο σινγκλ και μεγάλη επιτυχία του Bowie το “Space Oddity” χρησιμοποιήθηκε από το βρετανικό BBC για να καλύψει μουσικά την πρώτη προσγείωση στο φεγγάρι.
•    Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές ταινίες, όπως “The Man Who Fell Το Earth”, το “Labyrinth” δίπλα στην μικρή τότε Jennifer Connelly. Ο Bowie εμφανίστηκε και ως Πόντιος Πιλάτος στον Τελευταίο Πειρασμό του Martin Scorsese. Από τις πρόσφατες εμφανίσεις του είναι στο “The Prestige” με τον Christian Bale, τον Hugh Jackman και την Scarlet Johansson. Παράξενοι ρόλοι του είναι στις ταινίες: The Shark στο “Yellowbeard” όπου εμφανίζεται για ελάχιστα δευτερόλεπτα, και στο “Twin Peaks: Fire Walk With Me” του David Lynch's όπου παίζει το ρόλο του ενός μοχθηρού πράκτορα του FBI.
•    Του έχει προταθεί ο τίτλος του “Sir” αλλά αρνήθηκε την τιμή το 2002.
•    Εμφανίζεται σε όλα τα εξώφυλλα των άλμπουμ του (εκτός από μια ειδική έκδοση ενός δίσκου μόνο για την Βρετανία).
•    Τον Μάιο του 1976 κατά τη διάρκεια της προώθησης του “Station to Station” προέκυψε το συμβάν γνωστό ως “το περιστατικό στη Victoria Station”. Φτάνοντας με την κάμπριο Mercedes του ανοιχτή ο  Bowie χαιρέτησε το πλήθος με μια κίνηση που θεωρήθηκε ναζιστικός χαιρετισμός κάτι το οποίο αποτύπωσε ο φακός του περιοδικού NME. Ο Bowie το αρνήθηκε λέγοντας ότι ο φωτογράφος εσκεμμένα έπιασε την κίνησή του και ότι ποτέ δε θα χαιρετούσε έτσι. Μετά από καιρό παραδέχτηκε ότι ίσως είχε επηρεαστεί από κάποιες φασιστικές αντιλήψεις, σε  μια περιόδο πολύ δύσκολη για αυτόν, καθώς θεώρησε ότι είχε κατρακυλήσει, είχε τρελαθεί, είχε χάσει τον έλεγχο από τα σκληρά ναρκωτικά.
•    Η κόρη του αριστερού του ματιού είναι μονίμως σε διαστολή λόγω του τραυματισμού που είχε μικρός κατά τη διάρκεια ενός καβγά με ένα φίλο του και ο λόγος ήταν μια κοπέλα.
•    Ο γνωστός σκηνοθέτης (των ταινιών Moon και Source Code) Duncan Jones είναι γιος του Bowie από τον πρώτο γάμο του Bowie με την Mary Angela Barnett. Ο δεύτερος γάμος του Bowie, αυτή τη φορά με το γνωστό μοντέλο Iman από τη Σομαλία έγινε το 1992 και έχουν μια κόρη την Alexandria Zahra Jones.
•    Ο Bowie είχε έναν αδερφό τον Terry Jones ο οποίος έπασχε από σχιζοφρένεια και αυτοκτόνησε το 1985.
•    To 2004 o Bowie υποβλήθηκε σε εγχείρηση καρδιάς στη Γερμανία λόγω προβλήματος σε μια αρτηρία.
•    Το εξώφυλλο για το τελευταίο άλμπουμ είναι μια τροποποιημένη έκδοση του album του Bowie του 1977, “Heroes” με τη φωτογραφία του Masayoshi Sukita. Σχεδιάστηκε από τον Jonathan Barnbrook, ο οποίος επίσης δημιούργησε το “Heathen” και το “Reality”  δηλώνοντας ότι “αποκρύπτοντας την αυθεντική εικόνα του Bowie είναι επίσης μια αναφορά στην ταυτότητα του, όχι μόνο στο παρελθόν και το ότι άλλαζε ασταμάτητα, αλλά και στο γεγονός ότι ο ίδιος ήταν απών από τη μουσική σκηνή για τα τελευταία δέκα χρόνια”.

επίλογος..

«Όπως συνέβη και με τον Miles Davis στην Jazz, o Bowie εμφανίστηκε όχι μόνο για να εκπροσωπήσει τις καινοτομίες του, αλλά και για να συμβολίσει την σύγχρονη Rock ως ένα ιδίωμα στο οποίο, παιδεία, τέχνη, μόδα, στυλ, σεξουαλικός προσανατολισμός και κοινωνική κριτική μπορούν να συμπεριλαμβάνονται σε ένα.»
περιοδικό Rolling Stone


Κώστας Παπαδάκης


Share

{fcomment}

 

 

 

FACEBOOK

Twitter

OTHER PROFILES

myspace

e-radio
 
greekradios