rockarolla-radio-logo
listen-live

                       .

Alexander Rock Opera - Μονή Λαζαριστών 6, 7 Σεπτεμβρίου 2013

Alexander Rock Opera ενώ... στα σκυλάδικα η Ελλάδα αναστενάζει!
Μονή Λαζαριστών 6, 7 Σεπτεμβρίου 2013
του Γιώργου Τρώντζιου

Τον Κώστα (ex Konan) Τζούνη τον συνάντησα στο ιντερνετικό ραδιόφωνο του Rockarolla.Προσκεκλημένος στην αρχή, σε μια συνέντευξη μαζί με τους υπόλοιπους Konan και αργότερα σαν  συνεργάτης. Προσιτός και με χαμηλό προφίλ αν μη τι άλλο είναι σπουδαία παρέα για μπύρες. Βέβαια  όταν έχεις υπάρξει ο μπασίστας ενός από τα σπουδαιότερα Hard Rock/Heavy Metal συγκροτήματα που εμφανίστηκαν στην Ελλάδα δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν. Τραβάς το δρόμο σου και σ' όποιον αρέσεις. Αυτό νομίζω κάνει ο Κώστας. Διακριτικά και αθόρυβα εξελίχθηκε σαν μουσικός και  πέρασε σε επίπεδα τέτοια που μπορεί να πάρει κι εμάς και να μας ανεβάσει ένα σκαλί παραπάνω. Όταν έμαθα ότι είναι σε μια ομάδα ανθρώπων που δουλεύουν για να ανεβάσουν ροκ όπερα στη Θεσσαλονίκη φαντάστηκα ότι θα πρόκειται για χομπίστες που γεμίζουν δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο τους.Μια κλεφτή ματιά στους συντελεστές του έργου με έκανε να υποψιαστώ κάποια πράγματα αλλά  ως εκεί. Τα περισσότερα από τα παιδιά που συμμετέχουν είναι νέοι άνθρωποι που, τουλάχιστον για μένα που τελευταία δεν πολυψάχνω, είναι άγνωστοι.  Ο Κώστας Αθυρίδης όμως, που έχει γράψει τη μουσική, είναι μία παρουσία που συναντάμε για χρόνια εδώ στη Θεσσαλονίκη σε αρκετές σοβαρές δουλειές. Επίσης η Ρούλα Μανισσάνου, παλιά γνώριμη από τους Αγαμους Θύτες, με έκανε να υποψιάζομαι ότι ίσως ο πήχης να είναι ψηλότερα από ότι υπολόγιζα αρχικά.

575296a68cac25ecab9d609b0e985115

Ο Αλέξανδρος ο Μέγας είναι μια φυσιογνωμία τέτοιου μεγέθους που στον δυτικό, και όχι μόνο, κόσμο καταφέρνει να "υπάρχει" σε οποιαδήποτε ιστορική περίοδο. Η πορεία και το έργο του ως προσωπικότητα και φυσικά ως ηγέτης, εντυπωσίασαν γεγεές γενεών και προκάλεσαν σεβασμό, αποδοχή αλλά και αμφισβήτηση. Η παρουσία του στην τέχνη είναι τουλάχιστον πληθωρική. Καλό θέμα για ροκ όπερα όμως από την άλλη δύσκολο. Δεν συγχωρούνται ερασιτεχνισμοί και, παρακολουθώντας την παράσταση Alexander Rock Opera που δόθηκε το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη, μόνο ερασιτεχνισμό δεν είδα. Μία σπουδαία ομάδα από μουσικούς, τραγουδιστές, ηθοποιούς και χορευτές κατάφεραν να φτιάξουν μια αληθινή ροκ όπερα που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το Hair, το Jesus Christ Superstar, το Tommy, την Evita ή ότι άλλο έρχεται στο μυαλό μας.

48735b9a52614dae7f2b86852ba8f031

Όλα ξεκινάνε στη Σαμοθράκη όπου ο Φίλιππος γνωρίζει την Ολυμπιάδα. Εκείνη σαγηνευτική, επιβλητική και μυστηριώδης. Δεν είσαι σίγουρος αν πρόκειται για ιέρεια ή για μάγισσα. Ένα "χορταστικό" χορευτικό ζεσταίνει τους θεατές και τους προετοιμάζει για όσα θα ακολουθήσουν. Η γέννηση του Αλέξανδρου περιβάλλεται από μυστήριο, μαγεία και αίγλη. Στη σχολή του Αριστοτέλη η παρέα των έφηβων σπουδαστών πλαισιωμένη μουσικά από ατόφιο ροκ, όπως θα τους ταίριαζε άλλωστε, εκφράζεται με παιχνίδια, πειράγματα και κουβέντες γεμάτες από τα όνειρά τους. Η επίσκεψη στους Δελφούς και μετά η εκστρατεία στην Ασία.
Η μουσική πάντα σε ροκ φόρμες χρωματίζεται ανάλογα από τους ήχους της ανατολής περνώντας μας πότε - πότε από μονοπάτια Jazz, κλασικής ακόμα και κάντρυ.Παρακολουθώ μαγεμένος από τις ερμηνείες, τόσο που είναι φορές που χάνω το δράμα. Κι όμως το δράμα είναι εκεί και συγκλονίζει. Βλέπουμε τις αξίες και τα ιδανικά να ξεθωριάζουν από τη χλιδή, τη λαγνεία και τη δόξα. Την αγωνία της εγκατάλειψης. Την ψυχική δύναμη που εμπνέει ο ηγέτης. Γαυγάμηλα, Περσέπολη, έρημος της Γεδρωσίας, Ινδία. Η κορύφωση, το τέλος και ο θρύλος του Μεγαλέξαντρου. 
Έξοχη η μουσική, έξοχες οι ερμηνείες, έξοχο το λιμπρέτο της Penny Turner.Μοναδικό ψεγάδι θα χαρακτήριζα τα φτωχά κοστούμια και τα λιτά σκηνικά. Βέβαια κανένας σώφρονας  παραγωγός δεν θα ξόδευε παραπάνω από τα απαραίτητα για μια ροκ όπερα εξολοκλήρου made in Greece. Τουλάχιστον στο ξεκίνημά της. Βλέποντας αργότερα αποσπάσματα από τις παραστάσεις που δόθηκαν την άνοιξη στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης βρήκα πολύ πετυχημένη την ιδέα του "παιχνιδίσματος" με τα φώτα. Οι σκιές των ηθοποιών/χορευτών προβάλλονται στο πίσω μέρος της σκηνής δημιουργώντας μία ακόμη θεατρική διάσταση, κάτι που δυστυχώς έχασε πολύ στον ανοιχτό  χώρο της μονής Λαζαριστών.

b39906894af3e7c3641159069ce9f875
Για επίλογο κρατάω την υποδοχή του έργου από το κοινό. Εννοείται ότι όσοι το παρακολούθησαν ήταν  ενθουσιασμένοι. Το πρόβλημα όμως βρίσκεται στο ΠΟΣΟΙ ήταν αυτοί. Σίγουρα δεν είμαστε Λονδίνο, είμαστε όμως μια πόλη ενός εκατομμυρίου ανθρώπων και, διάολε, πίστευα ότι μια τέτοια παράσταση θα μπορούσε να γεμίσει με κόσμο έναν αξιόλογο χώρο και τρεις και τέσσερις φορές το χρόνο. Σε κουβέντα που είχαμε με τον "μαέστρο" (ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας γαρ) Κώστα Τζούνη, είπε γελώντας:  "...πάντως την περασμένη βδομάδα αυτό που βλέπετε η Πάολα το γέμισε κόσμο". Όχι! Όσο κι αν δεν αρέσει σε κάποιους να το ακούνε η Ελλάδα δεν είναι ροκ. Πιστεύω ότι αυτό το έργο  πρέπει να ταξιδέψει σε τόπους που μπορεί να εκτιμηθεί όπως του αξίζει. Δεν έχει να ζηλέψει τίποτα, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα.Εγώ, θέλω να ευχαριστήσω όλα τα παιδιά που συμμετείχαν στην παράσταση και να συστήσω σε όλους: την επόμενη φορά που θα παιχτεί Μην το χάσετε!

Περισσότερα για το έργο και τους συντελεστές του εδώ: www.alexander-rockopera.gr

Γιώργος Τρώντσιος

 


Share

{fcomment}

FACEBOOK

Twitter

OTHER PROFILES

myspace

e-radio
 
greekradios