rockarolla-radio-logo
listen-live

                       .

Black Sabbath «13» - Vertigo/Universal

Έπρεπε να τον ακούσουμε καλά για αυτό αργήσαμε λίγο..Η Άννα Μαρία Κέκια, εν μέσω καλοκαιριού ,καταθέτει την άποψη της για το πιο πολυσυζητημένο  ίσως ροκ άλμπουμ του 2013

 

 

Μπροστά στην μεγαλύτερη ίσως πρόκληση της καριέρας τους βρέθηκαν οι Black Sabbath όταν πήραν την απόφαση επανασύνδεσης της αυθεντικής τους σύνθεσης και κυκλοφορίας καινούριου άλμπουμ μετά από 35 περίπου χρόνια. Με ένα όνομα κι ένα μουσικό ιστορικό που έγραψε ιστορία και αποτέλεσε μεγάλη επιρροή για τις επόμενες γενιές, καλούνται να παρουσιάσουν έναν νέο δίσκο, που να ανταπεξέρχεται σ’ αυτά, αλλά και στις αντίστοιχες προσδοκίες των απανταχού οπαδών τους.
Σε μια πρώτη σύνοψη το άλμπουμ «13» αποτελεί μια ακόμη επιτυχία. Και σημειωτέον να πω πόσο με φτιάχνει το γεγονός ότι έχω την μοναδική ίσως ευκαιρία να γράψω για μια ολοκαίνουρια δουλειά ενός θρυλικού συγκροτήματος που ήταν ήδη ανενεργό μια δεκαετία πριν γεννηθώ. Χεχ.
Λοιπόν, ας δούμε τώρα ένα ένα τα κομμάτια του δίσκου. Η πόρωση ξεκινάει από τα πρώτα λεπτά με το κομμάτι «End Of The Beginning». Οκτώ χορταστικά λεπτά του αυθεντικού Sabbath ήχου με την χαρακτηριστική φωνή του Ozzy και τα μοναδικά riff γεμάτα εναλλαγές μελωδίας και ρυθμού. Χαρακτηριστικός είναι παρεπιπτόντως ο πρώτος στίχος «is this the end of the beginning or the beginning of the end», σαν να κάνουν οι ίδιοι μια πρώτη αξιολόγηση σ’αυτή τους την προσπάθεια.
Στον ίδιο ακριβώς δρόμο μουσικά είναι και το επόμενο κομμάτι «God Is Deαd» -περίπου εννέα λεπτών-, το οποίο είναι χοντρικά μια κομματάρα ακριβώς στα χνάρια των πρώτων δίσκων της μπαντας.
Με λίγο πιο χαλαρή διάθεση ακολουθεί το «Loner», με όμορφη μελωδία κι ένα αξιοσημείωτο solo, ενώ το ακουστικό κυρίως «Zeitgeist» χαλαρώνει κι άλλο την διάθεση (ευχάριστα πάντα) δίνοντας και μια πιο blues φάση νότα.
Επιστροφή στον γνωστό hard rock ήχο της μπαντας έχουμε αμέσως μετά με το κομμάτι «Age Of Reason», το οποίο, αν και λιγότερο δυναμικό από τα πρώτα κατά τη γνώμη μου, δεν χάνει σε εναλλαγές και κιθαριστική μεγαλειότητα. Έτσι συνεχίζει με εξαιρετική αρμονία και το «Live Forever» με λιγότερο εναλλακτικά αλλά πιασαρικα riff και φυσικά σολαρισμα.
Το «Damaged Soul» λίγο πριν το τέλος, πιο σκοτεινό και εξίσου επιβλητικό μουσικά, απλά επιβεβαίωσε την ήδη διαμορφωμένη άποψη μου για τον δίσκο, ενώ το τελευταίο και υπέροχο «Dear Father» ήρθε και σφράγισε την επιτυχία αποδεικνύοντας ότι οι Black Sabbath αξίζουν την διαχρονικότητα τους. Αν και βασικά δεν αμφισβητήθηκε και ποτέ αυτό.
Θα ήταν περιττό νομίζω να αναφερθώ και στα τρία deluxe edition bonus κομμάτια, αφού τα σχόλια μου θα παραμείνουν πάνω-κάτω ίδια. Επίσης δεν χρειάζεται να μπούμε στη διαδικασία να αναλύσουμε το αν καλώς ή κακώς επέλεξαν μεγάλη διάρκεια κομματιών ή το κατά πόσο απέδωσαν κάτι δοκιμασμένο και ήδη πετυχημένο γι’ αυτούς. Θα ήταν από άσκοπο ως αφελές. Νομίζω ότι στην τελική όλοι μια σύγχρονη έκδοση της παλιάς καλής συνταγής θέλαμε να ακούσουμε και αυτό ακριβώς έγινε. Απλά παρτε τον δίσκο και λιώστε τον.
Με δεδομένη την ηλικία και την κατάσταση της υγείας των μελών τους οι Black Sabbath επιβεβαίωσαν ότι επιβιώνουν επιτυχώς μέσα στον χρόνο. Γιατί μπορούν. Μπορεί να μην είναι το mαsterpiece της χρονιάς ή της καριέρας τους, αλλά το «13» είναι μια δημιουργία που μπορεί να σταθεί επάξια δίπλα στις μεγάλες επιτυχίες τους χωρίς να του λείπει τίποτα ουσιαστικά. Ο χρόνος δεν γυρνάει πίσω για κανέναν, υπάρχουν όμως και οι διαχρονικές αξίες, που όταν καταφέρνουν να σε ικανοποιήσουν μέχρι το 2013 ξέρεις ότι άξιζαν κάθε λεπτό αναδρομής τους.

Άννα Μαρία Κέκια

Share

{fcomment}

FACEBOOK

Twitter

OTHER PROFILES

myspace

e-radio
 
greekradios