rockarolla-radio-logo
listen-live

                       .

HIM – «Tears On Tape» (Universal Records, 2013)

HIM – «Tears On Tape» (Universal Records, 2013)

 

 

Τρία χρόνια μετά τον δίσκο «Screamworks: Love In Theory and Practice», που ομολογουμένως δεν στέφθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία, οι HIM κυκλοφορούν το όγδοο full length τους με τίτλο «Tears On Tape».
Ο εν λόγω δίσκος δείχνει μεν την προσπάθεια για ένα αποτέλεσμα που να ταιριάζει με τις καλές εποχές τις μπάντας, αλλά όχι με την απαιτούμενη φαντασία και προσοχή που προϋπόθετε αυτή η προσπάθεια. Έχουμε λοιπόν μια δουλειά που πατάει στη παλιά βασική συνταγή των HIM, χωρίς όμως να δίνει κάτι νέο και ξεχωριστό.
  Το πρώτο κομμάτι είναι μια ορχηστρική εισαγωγή, όπου ακούγεται ο ήχος μιας κασέτας. Ταιριάζει με τον τίτλο, ωραία. Ακολουθεί το κομμάτι «All Lips Go Blue», το οποίο είναι ίσως από τα πιο χαρακτηριστικά του δίσκου. Ο ήχος του ξαναπαιγμένος, όσο το ακούς θα σου θυμίζει παλιότερα κομμάτια όπως το «Right Here In My arms» πχ, αλλά σε μια πιο light και pop εκδοχή τους.
Αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα με αυτό το άλμπουμ. Δεν υπάρχει πλέον εκείνο το σκοτεινό, πιο goth στοιχείο που ερχόταν να ισορροπήσει τα love metal lyrics. Δεν υπάρχουν καν τα βαρύτονα φωνητικά του Ville Valo. Κατά κύριο λόγω έχουμε έναν αδύναμο ίσως ήχο με πολλά ψηλά φωνητικά χωρίς ένταση και εναλλαγές. Θα’λεγε κανείς ότι σα να βαριούνται λίγο. Κι αν λάβουμε υπόψιν ότι στίχοι και μουσική είναι του Ville Valo μάλλον δεν βρίσκεται στην πιο δημιουργική του περίοδο.
Σε παρόμοια μοτίβα κινούνται και τα επόμενα κομμάτια «Love Without Tears», «Tears On Tape», «Hearts at War», «I Will Be The End Of You» και «Into The Night». Τα δύο τελευταία είναι από τα πιο ελαφριά, pop rock –αν μου επιτρέπεται- του δίσκου με απλό ρυθμό και πιασάρικα riffs.
Ακολουθεί το instrumental κομμάτι «Trapped In Autumn», το οποίο από μόνο του δεν λέει πολλά, είναι ένα (αχρείαστο ίσως) διάλειμμα στη μέση του δίσκου. Παρεπιπτόντως το άλμπουμ έχει συνολικά τέσσερα 2λεπτα instrumentαl κομμάτια. Τέσσερα από τα δεκατρία…
Επόμενο κομμάτι είναι το «No Love» με περισσότερη ένταση, αν και βασίζεται σε παρόμοιες τεχνικές και μελωδίες. Ακολουθεί το «Drawn & Quartered», το πιο «καψούρικο» του δίσκου με πολλά ψηλά φωνητικά. Και πριν το τέλος έχουμε ένα σύμπλεγμα δύο ακόμα instrumental tracks και ανάμεσα τους το κομμάτι «W.L.S.T.D.» ή αλλιώς «When Love Starts To Die». Επιτέλους ένα κομμάτι που θυμίζει τις παλιές καλές εποχές των HIM. Πιο σκοτεινός ήχος και στίχοι, βαριά φωνητικά και ένα αποτέλεσμα που το καθιστά πολύ άνετα ως το καλύτερο κομμάτι του δίσκου.
Το «Tears On Tape» είναι σίγουρα καλύτερο σε σύγκριση με το «Screamworks», αλλά μόνο μ’αυτό. Όπως είπα και νωρίτερα ο παλιός βασικός τους ήχος παραμένει ίδιος, χωρίς όμως κάποια εξέλιξη που μπορεί να τον κάνει να ξεχωρίσει. Οι στίχοι γενικότερα είναι πιο φτωχοί και απουσιάζει σχεδόν εξ ολοκλήρου η ένταση και το σκοτεινό, πιο σκληρό στοιχείο που χαρακτήριζε την μπαντα μέχρι ίσως το 2007. Κρίνοντας τον νέο δίσκο ως ξεχωριστή δουλειά, αλλά και σε σύγκριση με τις παλιότερες πρόκειται για μια πολύ μέτρια κυκλοφορία, που δεν κατάφερε να ικανοποιήσει τις προσδοκίες των οπαδών.

Άννα Μαρία Κέκια

Share

{fcomment}

FACEBOOK

Twitter

OTHER PROFILES

myspace

e-radio
 
greekradios