rockarolla-radio-logo
listen-live

                       .

{fcomment}

Συνέντευξη :“The Voyage Limpid Sound”

 Συγκρότημα ή μουσική κολεκτίβα? Οι "The Voyage Limpid Sound” μιλούν στην Ρένα Καλπάκη..

Οι «The Voyage Limpid Sound» είναι η με μορφή τραγουδιών βαλβίδα εκτόνωσης των συμπλεγματογόνων εμπειριών του Σέργιου Βούδρη. Φτιαχτήκανε τον Οκτώβριο του 1980 και για πολλά χρόνια λειτούργησαν μέσω των σπιτικών ηχογραφήσεων. Ως ανοιχτό μουσικό συγκρότημα μπορεί να απαρτίζονται από ένα εώς εκατό άτομα, με μέσο όρο τα δεκαπέντε. Προς το παρόν παίζουν ποπ και ροκ στα αγγλικά.


Ρ.Μπορείτε να μας εξηγήσετε την ιδιαίτερη μορφολογία του συγκροτήματος; Γιατί έχετε θέσει ως όριο π.χ. «τα 100 άτομα με μέσο όρο τα 15», που μπορούν να απαρτίζουν το σχήμα και πώς λειτουργεί πρακτικά αυτό;

 

Βασικά, κάνουμε πλάκα για τα εκατό άτομα: απλώς το 100 είναι η επόμενη τάξη μεγέθους μετά το 10. Σε μερικά χρόνια μπορεί να λέμε 1000, όταν θα έχουμε ενσωματώσει στο γκρουπ και το κοινό. Γενικά, λειτουργούμε ως ανοιχτό σχήμα. Στα τελευταία live, π.χ., είμαστε 15-25 άτομα μαζί με τη χορωδία.

 

Ρ.  Ο ήχος σας θυμίζει έντονα  Beatles και Βeach Boys. Πώς έγινε πηγή έμπνευσης η συγκεκριμένη εποχή και το στυλ;


Προσωπικά έχω αδυναμία στον ήχο των ’60s, αυτό είναι γεγονός. Αν ακούσεις πάντως το “Tavern” ας πούμε, δεν θα έχεις αυτή την εντύπωση. Γενικά, σε συγκεκριμένα τραγούδια θέλησα να αξιοποιήσω στυλιστικά τα ’60s ακούσματά μου, αλλά δεν ισχύει γενικά. Στα ακυκλοφόρητα κομμάτια μου που γράφτηκαν μετά το 2000, το ύφος είναι αρκετά διαφορετικό. Με το “Happy” θελήσαμε να προσδιορίσουμε τους VLS από την αρχή, οπότε χρησιμοποιήσαμε πάλι στοιχεία από ’60s ήχο.

 

Ρ. Κάποιους Έλληνες καλλιτέχνες που θαυμάζετε;

 

Θα αναφέρω κάποιους Έλληνες μουσικούς που εκτιμώ πολύ: τον Πάνο Γιαννακάκη, τους Occasional Flickers, τους Translucent_Nick, τον Γεράσιμο Τριανταφύλλου, τον Γιώργο Δημόπουλο… και δεν είναι τυχαίο που είναι φίλοι μου. Επίσης, τον Διονύση Σαββόπουλο.

 

Ρ. Ακούγοντάς σας, μου δίνετε την αίσθηση ανθρώπων γεμάτων χαρά και χιούμορ, ακόμη και αν τραγουδάτε για σκοτεινά πράγματα. Από πού αντλείτε αυτήν τη διάθεση;

 

Αντιθέτως, είμαστε όλοι μανιοκαταθλιπτικοί. Το χιούμορ βγαίνει από το γεγονός ότι νομίζουμε πως μπορούμε να γίνουμε αποδεκτοί χρησιμοποιώντας δικούς μας κώδικες.

Ρ. Το συγκρότημα αριθμεί αρκετά χρόνια μουσικής διαδρομής, με ένα μεγάλο δισκογραφικό κενό ενδιάμεσα. Χρειαζόταν για ν’ ανακτήσετε δυνάμεις;

 

Δεν υπήρξε δισκογραφικό κενό. Μεταξύ του “Electronically Enhanced Dream” και του “Happy”, γράφτηκαν και ηχογραφήθηκαν άλλοι πέντε δίσκοι. Απλώς, για κάποιους λόγους δεν τους κυκλοφορήσαμε ευρύτερα.

 

Ρ.Στο νέο σας άλμπουμ δηλώνετε “Happy”... Τι είναι ευτυχία για σας; Τη νιώθατε και την «ερμητικά κλεισμένη σε ένα δωμάτιο» περίοδο;

 

Ευτυχία είναι να μπορέσεις να παρατείνεις το συναίσθημα που δημιουργούν τα «Γουρουνάκια της Κηφισιάς» Τρίτη - Παρασκευή, μετά την πρόβα της χορωδίας. Για όποιον καταλάβει. Για το δεύτερο σκέλος της ερώτησης: Ναι.

 

Ρ.Ποιοι είναι οι φόβοι σας; Τους «ξορκίζετε» τραγουδώντας γι’ αυτούς;

 

Φοβάμαι λίγο το σκοτάδι και την κοινωνική απόρριψη, αν και με αυτό το δεύτερο έχω αρχίσει να εξοικειώνομαι.  Το πρώτο το ξορκίζω ανάβοντας το φως όταν είμαι μόνος μου. Το υπόλοιπο γκρουπ είναι ατρόμητο, γι’ αυτό τους κάνω παρέα!

 

 

Ρ.Και μετά απ’ όλα αυτά, έχετε το «θράσος» να δηλώνετε ότι μπορείτε να περάσετε τα αισιόδοξα μηνύματά σας στο υποσυνείδητό μας... Πώς γίνεται;

 

Δεν υπάρχει έτσι κι αλλιώς πιο αισιόδοξο πράγμα από το να ξέρεις ότι είσαι ζωντανός – στατιστικώς: → απίθανο. Σαφώς δεν θέλουμε να καπελώσουμε το υποσυνείδητο κανενός.

 

 

Ρ.Φαντάζομαι σας το ρωτούν συνέχεια: μας εξηγείτε τι σημαίνει το όνομα του συγκροτήματος; Μου δίνει την εικόνα ενός φωτεινού ήχου που ταξιδεύει, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται...

 

Και οι τρεις λέξεις υπήρχαν ως ψευδώνυμα στο λεύκωμα μιας συμμαθήτριάς μου στην Ε’ Δημοτικού, που για άγνωστους λόγους ξέμεινε σπίτι μου και δεν της το επέστρεψα ποτέ.

 

Ρ.Συμμετείχατε πρόσφατα στο Ark Festival. Πείτε μας για την εμπειρία σας.

 

Μας άρεσε πολύ, και η συμμετοχή μας και όσα παρακολουθήσαμε μετά. Το ένα καλό ήταν ότι, αν και δεν είχαμε κάνει πρόβες το καλοκαίρι, ήμασταν σε φόρμα. Το δεύτερο ήταν ότι υπήρχαν τουλάχιστον 5 άτομα στο κοινό που ήξεραν τους στίχους αν και δεν ήταν γνωστοί μας. Ελπίζουμε του χρόνου να παίξουμε προτελευταίοι!

 

 

 

 

FACEBOOK

TWITTER

Twitter